به روایت مجالس المتقین [هنگام غارت خیمه‌ها] یک کافری دست بریدۀ خود را به گوش زینب خواتون دختر امیرالمؤمنین رسانید به طمع گوشواره، گوش آن معظمه را پاره نمود.

ادامه مطلب

رُوِیَ عن أبی کُوّاء قال: کنتُ فی طَفٍّ یومَ عاشوراء و أنا کنتُ ناظراً إلی الحسین و أصحابِه؛ روایت شده است از ابی‌کوّاء که [گفت]: در کربلا بودم در روز عاشوراء و نگاه می‌کردم بر حسین علیه‌السلام و به اصحاب او. فو الله رأیتُهم کالأُسُود الجایعة مع قلّتهم و شدّة عطشهم و هم یَسْتَبِقُون علی…

ادامه مطلب

[روز عاشورا] بعد از ادای فریضه [نماز ظهر] عطش شدیدی بر آن جناب و به اصحاب و به اهل‌بیت رسالت هجوم‌آور گردید و به اطفال کوچک و دختران خورده‌سال تشنگی به حدّی غالب گردیده بود که به ایما و اشاره به یکدیگر سخن می‌گفتند.

ادامه مطلب

فی روایة التحفة: رُوِیَ عن فضّة قالت: دخلتُ فی لیلة التاسوعا علی سیّدتی زینب فرأیتُها جالسةً فی التربیع علی فراش العبادة فی غایة الهمّ و الکرب؛ یعنی در کتاب تحفه از فضّه روایت شده است که می‌گفت: داخل شدم در شب تاسوعا بر سیده‌ام زینب خواتون پس دیدم که مربّع نشسته است در جای نماز…

ادامه مطلب

به روایت فلک النجاة چون امامِ کم‌سپاه و شاهِ لشکرِ ناله و آه، آن قوم بی‌راه را بدان بسیاری مشاهده نمودند، آنگاه فرمودند: «إلی مَن أقبَلُوا هولاء کلُّهم؛ یعنی این‌همه لشکر به‌سوی که می‌روند»؟ عرض کردند: «یا بن رسول الله، کلٌّ یُرید حربَک و قتالَک؛ یعنی همه به ارادۀ قتال و به عزم جدال تو…

ادامه مطلب

در کتاب بیت الاحزان از امام جعفر صادق علیه‌السلام [در مورد جمعیت دشمنان در روز عاشورا] روایت کرده است که آن حضرت فرمود که: «گویا سیل آمده بود و آدم آورده بود».

ادامه مطلب

چون سیدالشهدا در صحرای کربلا نزول اجلال فرمودند، پس آن حضرت حبیب بن مظاهر اسدی را طلبیده، از وی تحقیق مالک آن صحرا را نموده، حبیب به عرض رسانید که: «طایفه‌ای از بنی‌اسد که در غاضریه و نینوا سکنی دارند، صاحب این سرزمین ایشانند». پس حضرت فرمود: «در میان آن قبیله برو و مشایخ ایشان…

ادامه مطلب

وارد است که جناب اشرف مخلوقات پیغمبر صلی الله علیه و آله روزی از جایی عبور می‌کردند تا اینکه دیدند صیّادی آهویی را صید نموده و دست‌وپای او را محکم بسته می‌برد. چون نظر آهو بر آن رحمة للعالمین افتاد، بر آن جناب سلام کرد و بعد از سلام به زبان بی‌زبانی عرض کرد: «یا…

ادامه مطلب

[قبل حرکت اسرا از کربلا به سمت کوفه] ابن سعد ملعون جمعی را موکل کرد که اهل‌بیت غریب امام حسین را از خیمه بیرون کردند. شمر ملعون با چند نفر دیگر رو به خیمه‌های امام گذاشت و فریاد می‌کرد که: «ای خواهران حسین، از خیمه‌ها بیرون آیید که الحال شما اسیرید».

ادامه مطلب

مرویست روزی که زمین کربلا خلق شده بود تا روزی که تمام می‌شود، دنیا در هیچ سال و هیچ روزی صحرای کربلا به گرمی آن روز که جناب امام حسین را شمر ولدزنا به درجۀ شهادت می‌رساند، کسی ندیده.

ادامه مطلب