منقول است که در آن شب غریق محنت و تعب [اولین شب ورود اسرا به شام]، و خواتون خواتین عصمت و ادب، علیاجناب زینب، سر خود را بر زانوی دردُ الم نهاده بود، آهسته‌آهسته این اشعارِ شرربار را بر زبان می‌راند:

ادامه مطلب

در تعدادی از کتاب‌ها ذکر شده است: سکینه – یعنی همین دختر خردسال – درحالی‌که پیکر پدرش را در آغوش گرفته بود، بیهوش شد و در حالت بیهوشی، سخنان امامِ مظلومِ شهید علیه‌السلام را که از حنجرۀ شریفش خارج می‌شد، شنید:

ادامه مطلب

امّا «بنو السرج» (خاندان زین اسب): فرزندان کسانی هستند که اسبانشان برای لگدمال‌کردن پیکر امام حسین علیه‌السلام زین شده بودند. برخی از این اسب‌ها به مصر رسیدند؛ پس نعل‌هایشان را از سم‌هایشان درآوردند و با میخ بر درِ خانه‌ها کوبیدند تا به آن تبرک جویند. این کار در میان آنان به‌صورت سنت درآمد، تا آنجا…

ادامه مطلب

گفته می‌شود: عمر بن سعد در روز نبرد به ده سوار دستور داد تا با سمّ اسبان خود امام حسین علیه‌السلام را لگدمال کردند؛ آن‌چنان‌که او را به زمین چسباندند.

ادامه مطلب

از جمله توقیعاتی که از سوی ناحیه مقدسه (امام‌زمان) علیه‌السلام برای یکی از نایبان صادر شد، این است که فرمودند: در برابر مزار امام حسین علیه‌السلام می‌ایستی و می‌گویی: «… پس با آنان جهاد کردی … اما هنگامی که دیدند استوار دل و پابرجایی، نه بیمی به خود راه می‌دهی و نه ترسی، دام‌های نیرنگ…

ادامه مطلب

از سُدّی حکایت شده است که گفت: در شبی مردی بر من مهمان شد، و من کسی بودم که همنشین را دوست می‌داشتم؛ پس به او خوشامد گفتم، او را نزدیک خود نشاندم، گرامی‌اش داشتم و نشستیم تا با هم شب‌نشینی و گفتگو کنیم. ناگهان او شروع به سخن‌گفتن کرد، مانند سیلابی که به‌سوی زمین…

ادامه مطلب

[عمربن‌سعد دستور داد] که اهل‌بیت را از راه قتلگاه بگذرانند و ایشان را در کنار قتلگاه آوردند و ابن‌سعد ملعون فریاد برآورد که: «ای جماعت، اکنون در برابر اهل‌بیت سرهای شهدا را از بدن جدا کنید که تا اهل‌بیت ملاحظه نمایند و دل ایشان بسوزد». پس آن کوفیان بی‌ایمان در برابر اهل‌بیت خنجرها را کشیدند…

ادامه مطلب

و در بعضی کتب از فاطمه بنت الحسین روایت کرده که فرمود: «ما به درد اسیری و برهنگی مبتلا بودیم که ناگاه شنیدیم منادی عمر سعد به لشکر ندا می‌کند که: «بیایید و بدن حسین را پایمال سمّ ستوران نمایید».

ادامه مطلب

و در بعضی کتب است که در عهد خلافت عمر بن الخطاب روزی در مسجد علی بن ابی‌طالب در نزد او نشسته بود که ناگاه شیر قوی‌هیکلی با بچۀ خود و گرگی ماده وارد شده. شیر، خدا را تعظیم نمودند و سخنی چند در میان آن شیر و امیر گفت‌وشنود شد که جمیع حاضران شنیدند،…

ادامه مطلب

[بعد از شهادت امام حسین علیه‌السلام] پس شمر عمر را گفت: «امیر، عبیدالله فرموده است که اسبان بر تن حسین بران»! بیست سوار یکی اسحٰق بن حَیْوَه و اخنس بن مَرْثد با هجده کس دیگر بفرمود تا اسبان بر تن حسین همی‌راندند تا استخوان‌هاش بشکست.

ادامه مطلب