از زیاد مُخارقی روایت شده: هنگامی که وفاتِ امام حسن علیه‌السلام نزدیک شد، امام حسین علیه‌السلام را فراخواند و فرمود: «ای برادر، من از تو جدا می‌شوم و به پروردگارِ خود می‌پیوندم. مرا زهر خورانده‌اند و جگرم را در تشت ریختم. به‌خوبی می‌دانم چه کسی مرا زهر داد و از کجا بر من این بلا…

ادامه مطلب

از عمیر بن اسحاق روایت شده: من در خانه همراه امام حسن و امام حسین علیهماالسلام بودم. امام حسن علیه‌السلام به بیت‌الخلاء رفت و سپس بیرون آمد و فرمود: «بارها به من زهر خورانده شده، اما هیچ‌گاه مانند این بار نبوده است؛ پاره‌ای از جگرم را بیرون انداختم و با چوبی که همراهم بود، آن…

ادامه مطلب

از امام صادق علیه‌السلام، از پدران بزرگوارش علیهم‌السلام روایت شده: امام حسن علیه‌السلام به خانواده‌اش فرمود: «من با زهر خواهم مرد، همان‌گونه که رسول خدا صلی‌الله‌علیه‌وآله از دنیا رفت».

ادامه مطلب

در حکایات «ابوعتیق» و داستان‌های او چنین آمده که مروان بن حکم روزی گفت: «من سخت شیفتۀ قاطر حسن بن علی هستم». ابن ابی‌عتیق گفت: «اگر آن قاطر را به تو بدهم، آیا سی تا از حاجت‌هایم را برآورده می‌کنی»؟ گفت: «آری». گفت: «هنگامی که مردم شامگاه نزد تو جمع شوند، من شروع می‌کنم به…

ادامه مطلب

متن کتاب عَنِ اِبْنِ عَبَّاسٍ‌ قَالَ‌: إِنَّ رَسُولَ اَللَّهِ صَلَّى اَللَّهُ عَلَيْهِ وَ آلِهِ‌ كَانَ جَالِساً ذَاتَ يَوْمٍ إِذْ أَقْبَلَ اَلْحَسَنُ عَلَيْهِ السَّلاَمُ‌ فَلَمَّا رَآهُ بَكَى ثُمَّ قَالَ: «إِلَيَّ إِلَيَّ يَا بُنَيَّ». فَمَا زَالَ يُدْنِيهِ حَتَّى أَجْلَسَهُ عَلَى فَخِذِهِ اَلْيُمْنَى … [ثمّ قال النبيّ صلی الله عليه و آله:] «أَمَّا اَلْحَسَنُ‌ فَإِنَّهُ اِبْنِي وَ وُلْدِي…

ادامه مطلب

ابورافع می‌گوید: من با علی علیه‌السلام در کوفه بودم. آن حضرت در کنار خانۀ زبیر بن عوام قدم می‌زد و گروهی (از مردم) دنبالش می‌رفتند تا (با راه‌رفتن پشت سر او) پاشنه‌های پایش را زخمی کرده و خونین ساختند.

ادامه مطلب

اسماعیل صَلعی می‌گوید: به‌سوی کوفه حرکت کردم و قصد دیدار علی علیه‌السلام را داشتم. شب‌هنگام، پیش از رسیدن به کوفه، در نزدیکی حیره ماندم. هنگامی که شب مرا فرا گرفت و مردم به خواب رفتند، ناگهان مردی را دیدم که ایستاده و پاهای خود را (برای عبادت) کنار هم جفت کرده و مناجاتش را طولانی…

ادامه مطلب

… بر روی منابر به مدت هشتاد سال امیرالمؤمنین علیه‌السلام لعن می‌شد و هیچ مسلمانی آن را انکار نمی‌کرد، تا جایی که یکی از خطبای آن‌ها در مصر فراموش کرد در خطبه‌اش بر امیرالمؤمنین علیه‌السلام لعن بفرستد؛ هنگامی که در مسیر بازگشت به یادش آمد، همان‌جا که به یاد آورده بود لعن را جاری کرد؛…

ادامه مطلب

[امیرالمؤمنین به امام حسن و حسین علیهم‌السلام فرمود]: «هرگاه مرگم فرا رسد، از دهلیز، حنوط، کفن و آبی را که با آن مرا غسل می‌دهید بردارید؛ زیرا جبرئیل علیه‌السلام این‌ها را از بهشت می‌آورد. پس مرا غسل دهید، حنوط کنید و کفن نمایید، و مرا بر شترم، در تابوت و جنازه‌ای که در دهلیز می‌یابید،…

ادامه مطلب

راوی گوید که: در آن وقت که حسن و حسین از دفن پدرِ بزرگوار بازگردیدند، به در شهر کوفه رسیدند، از میانۀ ویرانه‌ها نالۀ زار شنیدند، بر اثرِ آن ناله رفته. غریبی ضعیفی نحیفی را دیدند در آن ویرانه، تنها بر خاک افتاده و خشتی زیر سر نهاده، می‌نالید و می‌زارید، اشک حسرت از دیده…

ادامه مطلب