برخی از ناقلان اخبار نقل کرده‌اند: هنگامی که امام حسین علیه‌السلام از زین اسبش بر زمین افتاد، درحالی‌که در خون خود غلتیده و نگاهی به آسمان داشت، اسبش به‌سوی خیمه‌گاهش بازگشت و زینب شیهه آن را شنید و برای استقبالش بیرون آمد؛ زیرا هرگاه برادرش حسین علیه‌السلام از جنگ بازمی‌گشت، به استقبالش می‌رفت و او…

ادامه مطلب

حذام اسدی می‌گوید: زنان اهل‌بیت را دیدم که گریبان‌های چاک‌زده و چهره‌های زخمی داشتند، بر گونه‌ها می‌زدند و در حالی وارد کوفه می‌شدند که به‌خاطر زین‌های شتر از ران‌هایشان خون می‌ریخت.

ادامه مطلب

هنگامی که سر شریف امام حسین علیه‌السلام و سرهای اهل‌بیت و یارانش را گرفتند، سواران به‌صورت پراکنده با سرها آمدند. مردی از زیباروی‌ترین مردم، بر اسبی سیاه آمد که بر پیشانی اسبش سر نوجوانی بی‌ریش آویخته بود و چهره‌اش مانند ماه شب چهارده بود. او ریسمانی که سر را به آن بسته بود، بلند کرده…

ادامه مطلب

برای امام حسین علیه‌السلام در میدان جنگ فرزندی متولد شد. درحالی‌که امام نشسته بود، او را نزدش آوردند. او را گرفت و در آغوش کشید و با آب دهانش به او شیر داد و نامش را «عبدالله» گذارد. در همین حال، حرمله بن کاهل او را با تیری هدف قرار داد و گلویش را درید.…

ادامه مطلب

اصمعی می‌گوید: «هنگامی که حسین بن علی علیهماالسلام کشته شد و خانواده‌اش را به شام بردند، اهل کوفه آنان را بدرقه کردند درحالی‌که می‌گریستند و نوحه‌سرایی می‌کردند».

ادامه مطلب

[پس از قطع دست چپ حضرت عباس علیه‌السلام] مردی از قبیلۀ تمیم از فرزندان ابان بن دارم بر او حمله کرد و با عمودی بر سرش کوبید، پس بر زمین افتاد و با صدای بلند فریاد زد: «ای برادر، به فریادم برس»!

ادامه مطلب

[در موضوع دفن شهدا و مکان دفن آنان] غیر از شیخ مفید گفته است: «حضرت عباس را در همان محل شهادتش دفن کردند؛ زیرا به دلیل پراکندگی اعضایش نتوانستند او را حمل کنند، همان‌گونه که امام حسین علیه‌السلام نیز او را – برخلاف عادتش در حمل شهدا به اطراف خیمه‌گاه – به همین دلیل حمل…

ادامه مطلب

در کتاب «شهاب‌الدین» گفته زینب، همشیره‌اش او را درک کرد درحالی‌که شمر ملعون او را نحر می‌کرد، خود را بر روی برادرش انداخت، آن ملعون زینب را به پای نحس خود زد، گفت: «ای شمر، از او دست بردار، مرا به‌عوض او بکش»!

ادامه مطلب

از حمید بن مسلم روایت شده: به خدا قسم محاسن امام حسین علیه‌السلام را دیدم که با خونشان خضاب شده، و یک لایۀ خون بر زرهشان ایجاد شده و آن زره دیده نمی‌شد. هنگامی که امام علیه‌السلام بر دشمنان حمله می‌کردند، مانند زمانی که گرگی به گوسفندان حمله کند، از اطراف او پراکنده می‌شدند.

ادامه مطلب

علمای امت مرحومۀ احمدی صلی الله علیه و آله در بعضی از کتب روضه بدین‌گونه روایت نموده‌اند که: چون یزیدِ پلید مجلس خود را آراست و عترت طاهرۀ سید شهیدان را به حضور نحس خود خواست، از مردان دوازده نفر بودند که بزرگ آن‌ها امام زین‌العابدین بود و باقی اطفال صغیر که همگی در غلّ‌وزنجیر…

ادامه مطلب