از تاریخ بلاذری نقل شده: هنگامی که سر مبارک امام حسین علیه‌السلام به مدینه رسید… مروان با چوبی شروع کرد به زدنِ بر صورت او و چنین می‌گفت:

ادامه مطلب

سپس یزید سر امام حسین علیه‌السلام را برابر خود نهاد و زنان را پشت سر خویش جای داد تا به آن نگاه نکنند. امام سجاد علیه‌السلام آن سر را دید و پس از آن دیگر از سر (حیوان‌ها) نخورد (یعنی امام سجاد علیه‌السلام در باقی عمرشان غذایی که سر حیوان‌های در آن باشد، مثل گوسفند…

ادامه مطلب

پیش از آنکه اسرا را به مجلس یزید وارد کنند، طناب آوردند و با آن بستند. پس طناب در گردن زین‌العابدین تا زینب و ام‌کلثوم و دیگر دختران رسول خدا صلی‌الله‌علیه‌وآله‌وسلم بود. هرگاه از راه‌رفتن بازمی‌ماندند، آن‌ها را می‌زدند، تا آنکه آنان را در برابر یزید که بر تختش نشسته بود، به حالت ایستاده نگه…

ادامه مطلب

از سعد بن معاذ و عمر بن سهل روایت شده که آنان شاهد بودند عبیدالله بن زیاد، چوب‌دستی‌اش را بر بینی و چشمان امام حسین علیه‌السلام می‌زد و بر دهان آن حضرت می‌کوفت. زید بن ارقم گفت: «چوب‌دستی‌ات را بردار؛ من رسول خدا صلی‌الله‌علیه‌وآله را دیدم که لبان مبارکش را بر همان‌جایی می‌گذاشت که اکنون…

ادامه مطلب

ابن عباس: (وقتی) بیماری رسول‌الله صلی‌الله‌علیه‌وآله که با آن وفات یافتند، شدت گرفت، من در خدمت ایشان حاضر شدم، درحالی‌که حسین را به سینۀ خود گرفته بودند، عرق ایشان بر روی حسین می‌ریخت و ایشان در حال جان‌دادن بودند. می‌فرمودند: «مرا با یزید چه کار! خدا به او برکت ندهد! خدایا یزید را لعنت کن»!…

ادامه مطلب

نجم‌الدین جعفر بن محمد بن جعفر بن هبه الله بن نما حلی (وفات ۶۸۰ق) از علمای شیعه و از استادان علامه حلی است.

ادامه مطلب

از حمید بن مسلم روایت شده: به خدا قسم محاسن امام حسین علیه‌السلام را دیدم که با خونشان خضاب شده، و یک لایۀ خون بر زرهشان ایجاد شده و آن زره دیده نمی‌شد. هنگامی که امام علیه‌السلام بر دشمنان حمله می‌کردند، مانند زمانی که گرگی به گوسفندان حمله کند، از اطراف او پراکنده می‌شدند.

ادامه مطلب