[قبل حرکت اسرا از کربلا به سمت کوفه] ابن سعد ملعون جمعی را موکل کرد که اهل‌بیت غریب امام حسین را از خیمه بیرون کردند. شمر ملعون با چند نفر دیگر رو به خیمه‌های امام گذاشت و فریاد می‌کرد که: «ای خواهران حسین، از خیمه‌ها بیرون آیید که الحال شما اسیرید».

ادامه مطلب

مرویست روزی که زمین کربلا خلق شده بود تا روزی که تمام می‌شود، دنیا در هیچ سال و هیچ روزی صحرای کربلا به گرمی آن روز که جناب امام حسین را شمر ولدزنا به درجۀ شهادت می‌رساند، کسی ندیده.

ادامه مطلب

آورده‌اند که ضعیفه‌ای بود از اهل رَمّاحیّه – که دهی است در حوالی نجف اشرف – یک شب خاتون قیامت، فاطمۀ زهرا را در خواب دید که آستین‌های مبارک خود را تا مرفق بالا کرده، با دیدۀ گریان و با حوریان بسیار در مجلس به تعزیه‌داری[=عزاداری] مشغول بودند. آن زن می‌گوید که: از شخصی که…

ادامه مطلب

[در مسیر برگشت اسرا از شام] بر سر راهی رسیدند، زینب خواتون پرسید که: «این راه هر یک به کجا می‌رود»؟ همراهان گفتند که: «این راه به کربلا می‌رود و آن راه به مدینه می‌باشد». پس زینب خواتون فضۀ خادمه را طلبید و دست‌بنده مرواریدی که از دست ظالمان بدر برده بود، در دست داشت،…

ادامه مطلب

متن کتاب [در روزهای آخر عمر امام حسن علیه‌السلام] زینب خاتون می‌گوید که: برادرم یکان‌یکان را در کنار می‌گرفت و می‌بوسید و وداع می‌کرد، تا نوبت به قاسم رسید. دیدم برادرم قاسم را در آغوش کشید و روبه‌رویش نهاد و آه کشید و او را از همه‌کس بیشتر می‌بوسید و گریه می‌کرد. من گفتم: «ای…

ادامه مطلب

مرویست که در حین بردن سرها [به مجلس یزید]، سر مبارک امام حسین مکرر می‌فرمود: «لا حول و لا قوّة إلّا بالله العليّ العظيم».

ادامه مطلب

در حدیث وارد شده است که یک روزی جناب امام زین‌العابدین علیه‌السلام بعد از شهادت پدر بزرگوارش، در کوچه‌های مدینه گذارش افتاد. ناگاه چشم آن حضرت به قصابی افتاد که دست و پای گوسفندی را بسته بود و اراده داشت که آن گوسفند را ذبح کند. آن جناب به آواز ضعیف فریاد برآورد که: «ای…

ادامه مطلب

… [امام سجاد علیه‌السلام فرمودند]: به هرجا می‌شود ذکر حسین راست، جناب مادرش زهرا در آنجاست… .

ادامه مطلب