[امیرالمؤمنین به امام حسن و حسین علیهم‌السلام فرمود]: «هرگاه مرگم فرا رسد، از دهلیز، حنوط، کفن و آبی را که با آن مرا غسل می‌دهید بردارید؛ زیرا جبرئیل علیه‌السلام این‌ها را از بهشت می‌آورد. پس مرا غسل دهید، حنوط کنید و کفن نمایید، و مرا بر شترم، در تابوت و جنازه‌ای که در دهلیز می‌یابید،…

ادامه مطلب

راوی گوید که: در آن وقت که حسن و حسین از دفن پدرِ بزرگوار بازگردیدند، به در شهر کوفه رسیدند، از میانۀ ویرانه‌ها نالۀ زار شنیدند، بر اثرِ آن ناله رفته. غریبی ضعیفی نحیفی را دیدند در آن ویرانه، تنها بر خاک افتاده و خشتی زیر سر نهاده، می‌نالید و می‌زارید، اشک حسرت از دیده…

ادامه مطلب

وقتی امیرالمؤمنین علیه‌السلام از دنیا رفت و خاندانش از دفن او فارغ شدند، امام حسن علیه‌السلام نشست و دستور داد ابن ملجم را بیاورند. او را حاضر کردند. وقتی در برابرش ایستاد، فرمود: «ای دشمن خدا، امیرالمؤمنین را کشتی و تباهی بزرگی در دین پدید آوردی»! سپس دستور داد گردنش را زدند. امّ‌الهیثم دختر اسود…

ادامه مطلب

ابن حنفیه رضی‌الله‌عنه گفت: «به خدا سوگند، من به تابوت امام علی علیه‌السلام نگریستم، درحالی‌که از کنار دیوارها و درختان نخل می‌گذشت و آن‌ها در برابرش از سر خشوع و فروتنی خم می‌شدند. تابوت مستقیم به‌سوی نجف، به همان مکانی که اکنون قبر اوست، رفت».

ادامه مطلب

عبدالله بن مُسکان از امام صادق علیه‌السلام دربارۀ ستونِ کج‌شدۀ موجود در راه غَریّ (نجف) پرسید، حضرت فرمود: «آری، هنگامی که تابوت امیرالمؤمنین علیه‌السلام از کنار آن عبور کرد، آن ستون از روی اندوه و تأسف بر امیرالمؤمنین علیه‌السلام خم شد…».

ادامه مطلب

یکی از غلام‌های امام علی علیه‌السلام نقل می‌کند: چون وفات امیرالمؤمنین علیه‌السلام نزدیک شد، به حسن و حسین علیهما‌السلام فرمود: «هنگامی که من از دنیا رفتم، جنازه‌ام را بر روی تابوت بگذارید و مرا از خانه بیرون ببرید. سپس شما قسمت عقب تابوت را حمل کنید؛ زیرا جلوی آن برای شما کفایت خواهد شد (و…

ادامه مطلب

از ابوذر روایت شده است که: … [فرشتهٔ مرگ در معراج به پیامبر صلی‌الله‌علیه‌وآله گفت]: «همانا خداوندِ جلیلِ بزرگوار، مرا مأمور کرده است که جانِ همهٔ آفریدگان را بگیرم، جز جانِ تو و جانِ علی بن ابی‌طالب؛ زیرا خداوند، شما دو نفر را به مشیتِ خود قبض روح خواهد کرد».

ادامه مطلب

محمد بن حنفیه رضی‌الله‌عنه گفت: چون شب بیست‌ویکم (ماه رمضان) فرا رسید … زهر در بدن شریف امام علی علیه‌السلام بیشتر و بیشتر نفوذ کرد، تا آنجا که به پاهایش نگاه کردیم و دیدیم هر دو کاملاً سرخ شده‌اند. این حال بر ما سخت آمد و از او ناامید شدیم. سپس صبح شد و او…

ادامه مطلب

از عمر بن تمیم و عمرو بن ابی‌بکر نقل شده: هنگامی که امام علی علیه‌السلام ضربه خورد، طبیبان کوفه را نزد او گرد آوردند. در میان آنان هیچ‌کس به زخم آن حضرت داناتر از اثیر بن عمرو بن هانی سکونی نبود. او طبیبی زخم‌شناس بود و برای درمان جراحات دارای کرسی (مطب و جایگاه ویژه)…

ادامه مطلب

[وقتی امام علی علیه‌السلام بر بستر شهادت بود] … امام حسین علیه‌السلام درحالی‌که گریه می‌کرد به او رو کرد و فرمود: «ای پدر، بعد از تو چه کسی را داریم! هیچ روزی مانند روز تو نیست، مگر روز رسول خدا صلی‌الله‌علیه‌وآله! به‌خاطر تو، گریه‌کردن را آموختم…».

ادامه مطلب