[امام صادق علیه‌السلام به مفضل فرمود]: «… ای مفضل، گویا اکنون ما امامان را [در زمان رجعت] می‌بینم در برابر جدّ بزرگوارمان رسول خدا صلی الله علیه و آله ایستاده‌ایم و شکایت می‌کنیم نزد او از آنچه پس از وی از سوی امت بر ما گذشت… . (سپس) محسن، درحالی‌که به خون خود رنگین است،…

ادامه مطلب

از برخی کتاب‌ها حکایت شده است: راوی می‌گوید: من در کوچه‌های مدینه درحالی‌که بر شترم سوار بودم، می‌گشتم تا به خانه‌های بنی‌هاشم رسیدم. از خانه‌ای صدای ناله‌ای جان‌سوز، گریه و اندوهی شنیدم. دانستم که زنی است که گریه و نوحه‌سرایی می‌کند و مانند زنی داغدیده مرثیه می‌خواند، به‌طوری که شتر من چون صدای او را…

ادامه مطلب

رُوِیَ فی بعض کتب المقتل … [در بعضی از کتاب‌های مقتل روایت شده، خدای متعال بعد از شهادت امام حسین علیه‌السلام به حضرت زهرا علیهاالسلام فرمودند]: «اعلمی یا حبیبتی، یا زهراء، إنّی قد تکرَّمتُ علی ولدِکِ الحسین علیه‌السلام بکرامةٍ لَمْ أتکرَّمْ بها علی أحدٍ مِن قبله و لا لأحدٍ مِن بعده؛ بدان‌که ای حبیبۀ من،…

ادامه مطلب

به روایت وسیلة النجاة ملائکه در دو وقت به خروش و جوش درآمدند و جزع‌وفزع می‌نمودند: اول: دروقتی‌که خلیل‌الرحمن را به منجنیق گذاشتند، خواستند به آتش اندازند. دوم: همین‌وقتی‌که خلیلِ صحرای کربلا لب‌تشنه یکه‌وتنها با تن مجروح مشغول جهاد اشقیای پرجفا بودند. در این وقت ملائکۀ آسمان‌ها به گریه درآمدند، انگشتان به دندان می‌گزیدند و…

ادامه مطلب

به روایت معتبر [در هنگام وداع حضرت عباس علیه‌السلام با امام حسین علیه‌السلام] آنگاه آن سرور فرمود: «ای برادر، حال که ارادۀ میدان کرده‌ای، اگر وصیتی داری بکن». عرض کرد: «ای برادر، دو وصیت دارم: اول آنکه [به] شیعیان و دوستان سلام ما را برسان که بر منِ غریب گریه‌وزاری نمایند و مرا زیارت کنند…

ادامه مطلب

چون سیدالشهدا در صحرای کربلا نزول اجلال فرمودند، پس آن حضرت حبیب بن مظاهر اسدی را طلبیده، از وی تحقیق مالک آن صحرا را نموده، حبیب به عرض رسانید که: «طایفه‌ای از بنی‌اسد که در غاضریه و نینوا سکنی دارند، صاحب این سرزمین ایشانند». پس حضرت فرمود: «در میان آن قبیله برو و مشایخ ایشان…

ادامه مطلب

در کتاب اصل البکاء مسطور است که: روزی یکی از شیطان سؤال کرد که: «آیا هرگز شده است که تو از کردۀ خود پشیمان شوی و کدام فعل تو به خود خوش‌تر و کدام بدتر آمده»؟ گفت: «چون در راه دین دام‌ها گذاشتم، اول که به آدم دست یافتم او را از باغ بهشت بیرون…

ادامه مطلب

در بعضی از کتب مقتل مسطور است و از سلمان رضی الله عنه منقول است که گفت: روزی در کوچه‌های مدینه می‌گذشتم، جمعی از اطفال عرب را دیدم که با یکدیگر بازی می‌کردند و جناب امام حسین علیه‌السلام در گوشه بر روی خاک نشسته است و گردن خود را کج نموده مانند ابر بهار زارزار…

ادامه مطلب

مرویست که چون امام حسین علیه‌السلام هشت‌ساله شد، ماه رمضانی پیش آمد. آن حضرت نیّت روزه کرد و چون ظهر شد، تشنگی بر حضرت به حدّ کمال، و رنگ ارغوانیش به زعفرانی مبدّل گردید. حضرت فاطمه علیهاالسلام که آن حال را دید، بی‌تاب گردید و هر دو پستان خود را بر کف هر دو دست…

ادامه مطلب

در کتاب راحة الارواح و مونس الاشباح روایت شده است از سیّد انس و جان و فخر پیغمبران علیه و آله صلوات الله المَلِک المنّان که: «جناب اقدس الهی امر می‌فرماید ملائکۀ مقرّبین را که جمع کنند اشک‌های چشم‌های گریه‌کنندگان بر مصیبت فرزندم حسین. پس جمع می‌کنند و تسلیم ملائکۀ خزنۀ جنت می‌کنند و ایشان…

ادامه مطلب