[عمربن‌سعد دستور داد] که اهل‌بیت را از راه قتلگاه بگذرانند و ایشان را در کنار قتلگاه آوردند و ابن‌سعد ملعون فریاد برآورد که: «ای جماعت، اکنون در برابر اهل‌بیت سرهای شهدا را از بدن جدا کنید که تا اهل‌بیت ملاحظه نمایند و دل ایشان بسوزد». پس آن کوفیان بی‌ایمان در برابر اهل‌بیت خنجرها را کشیدند…

ادامه مطلب

[هنگام بازگشت اسرا به مدینه] چون بشیر داخل به شهر مدینه شد، صدا را به ناله بلند کرد و می‌گفت: «ای مردمِ مدینه، مگر خبر ندارید بیمار کربلا با اهل‌بیت بی‌کس، با زینب بی‌برادر، با سکینۀ جگرسوخته، با عروسِ قاسمِ محنت‌کشیده، به حوالی شهر شما رسیده‌اند»!

ادامه مطلب

[هنگامی که کاروان اسیران از کنار قتلگاه امام حسین علیه‌السلام گذشت] گفته شده: حضرت زینب علیه‌السلام خواست خود را از پشت شتر به پایین بیندازد، امام سجاد علیه‌السلام او را ندا داد: «عمه، بر حالم رحم کن، بر ضعف بدنم رحم کن! عمه، اگر خود را پایین بیندازی، چه کسی تو را سوار می‌کند درحالی‌که…

ادامه مطلب

هنگامی که امام حسین علیه‌السلام خواست از مکه به‌سوی عراق حرکت کند، جابر بن عبدالله انصاری در بخشی از صحبت‌هایش به ایشان گفت: «سرورم، اهل کوفه و خیانتشان را به پدر و برادرت شناخته‌ای (پس چرا می‌روی)»؟ فرمود: «ای عمو، ای جابر، تکلیف من از سوی خداوند با تکلیف برادرم حسن متفاوت است و اگر…

ادامه مطلب

حبیب سه پسر داشت: محمد، عبدالله و قاسم که بزرگ‌ترین آنان بود. هنگامی که همسرش از آمدن اسیران و ورود آنان به کوفه آگاه شد، پسرش قاسم را فراخواند و گفت: «فرزندم، نزد اسیران برو و به آنان بگو: «مادرم می‌گوید: پدرم حبیب چهرۀ ما را سفید کرد یا نه»»؟

ادامه مطلب

سر شریف امام حسین علیه‌السلام بر نیزه‌ای از کربلا به کوفه و از کوفه به شام حمل شد، در برابر دیدگان خواهران و دخترانش، درحالی‌که گاهی قرآن تلاوت می‌کرد و گاهی بر حامل آن نفرین می‌فرستاد و گاهی نیز مردم را پند می‌داد.

ادامه مطلب

حذام اسدی می‌گوید: زنان اهل‌بیت را دیدم که گریبان‌های چاک‌زده و چهره‌های زخمی داشتند، بر گونه‌ها می‌زدند و در حالی وارد کوفه می‌شدند که به‌خاطر زین‌های شتر از ران‌هایشان خون می‌ریخت.

ادامه مطلب

هنگامی که سر شریف امام حسین علیه‌السلام و سرهای اهل‌بیت و یارانش را گرفتند، سواران به‌صورت پراکنده با سرها آمدند. مردی از زیباروی‌ترین مردم، بر اسبی سیاه آمد که بر پیشانی اسبش سر نوجوانی بی‌ریش آویخته بود و چهره‌اش مانند ماه شب چهارده بود. او ریسمانی که سر را به آن بسته بود، بلند کرده…

ادامه مطلب

اصمعی می‌گوید: «هنگامی که حسین بن علی علیهماالسلام کشته شد و خانواده‌اش را به شام بردند، اهل کوفه آنان را بدرقه کردند درحالی‌که می‌گریستند و نوحه‌سرایی می‌کردند».

ادامه مطلب

بقيت عيالات غير الطالبيين من أنصار الحسين عليه السّلام بالكوفة؛ و ذلك لأنهنّ حين الوصول إلى الكوفة شفع فيهن ذوو قرباهنّ من القبائل عند ابن زياد، فأخذهنّ من السبي، و سُبِيَتْ الطالبيّاتُ إلى الشام

ادامه مطلب