[در هنگام غارت خیمه‌ها] چند نفر از مخالفانِ خدانشناس داخل خیمۀ امام زین‌العابدین شدند و آن حضرت را از بستر بیماری کشیدند و دست‌های مبارکش را بر عقب بستند… . پس بیمار کربلا روی خود به یک طرف کرده بود و فریاد می‌زد که: «ای فاطمه، در کجایی که روزها می‌نشستی و گیسوان حسینت را…

ادامه مطلب

[در هنگام غارت خیمه‌ها] چشم یک ظالمی بر فاطمه، دختر امام حسین افتاد که یک جفت گوشوارۀ مرصّع در گوش آن یتیمِ بی‌پدر بود. آن ظالم دست طمع را به جانب گوشواره‌های آن مظلوم دراز کرد و او بند دست آن ظالم را گرفت و شروع به گریه و التماس کردن نمود. آن ولدالزنا رو…

ادامه مطلب

سکینه می‌گوید که: [در شب عاشورا] گریه بر من غلبه کرد، از خوف آنکه مبادا پدرم با خبر شود، متوجۀ خیمۀ عمه‌ام زینب خواتون شدم. چون از کثرت اشک جایی را نمی‌دیدم، پایم در دامن پیچیده شد، افتادم. از صدای گریۀ من، عمه‌ام از خیمه بیرون آمد، مرا به آن حالت دید، سراسیمه احوال از…

ادامه مطلب

مرویست زینب خواتون با آن مصیبت، تا در آن وقت از خیمه بیرون نیامده بود، اما چون شنید که علی‌اکبر را شهید کرده‌اند، با قد خمیده از خیمه بیرون آمد، چون چشمش بر بدن پاره‌پارۀ علی‌اکبر افتاد، او را در آغوش کشید و از هوش رفت.

ادامه مطلب

[وقتی حضرت علی‌اکبر علیه‌السلام به میدان آمد] جمعی که رسول خدا صلی الله علیه و آله را دیده بودند، رو به عمرسعد می‌کردند که: «ای ملعون، این رسول خداست در میدان ایستاده، ما را به حرب او آورده‌ای»؟ عمرسعد گفت که: «این رسول خدا نیست، بلکه پسر حسین است که علی‌اکبر نام دارد و به…

ادامه مطلب

[بعد از اذن میدان حضرت علی‌اکبر علیه‌السلام، امام حسین علیه‌السلام به ایشان فرمودند:] «ای ضیاء دیدۀ من، چون ناچاری، زمانی برای وداعِ اهل حرم به خیمه‌ها برو». پس علی‌اکبر به فرمودۀ پدرِ بزرگوار به‌سوی خیمه‌ها روان گردید.

ادامه مطلب

[هنگام بازگشت اسرا به مدینه] چون بشیر داخل به شهر مدینه شد، صدا را به ناله بلند کرد و می‌گفت: «ای مردمِ مدینه، مگر خبر ندارید بیمار کربلا با اهل‌بیت بی‌کس، با زینب بی‌برادر، با سکینۀ جگرسوخته، با عروسِ قاسمِ محنت‌کشیده، به حوالی شهر شما رسیده‌اند»!

ادامه مطلب

بَیاض به معنای کتابچه است و از طول باز می‌شود، و از عرض شیرازه‌بندی و ته‌بندی می‌شود؛ یعنی چیزی شبیه دفترچۀ مداحی زمانۀ حاضر بوده است. این نوع دفترچه‌ها در زمان قدیم بین روضه‌خوان‌ها مرسوم بوده و مطالب روضه و اشعارشان را در آن یادداشت می‌کردند.

ادامه مطلب

از آن حضرت [صادق علیه‌السلام] مروی است که: «چون روز دهم محرم می‌شود، گروهی بسیار از ملائکه نازل می‌شوند و با هر یک از ایشان شیشه‌ای از بلور سفید باشد و در مجامع تعزیۀ حسین می‌گردند و اشک‌های گریه‌کنندگان بر حسین را در آن شیشه‌ها می‌کنند، و چون روز قیامت شود اشک‌ها را بر آتش…

ادامه مطلب