بعد از واقعۀ بریر، مبارزت وهب بن عبدالله الکلبی است. او جوانی بود زیباروی… نوداماد بود و هفده روز از دامادی او گذشته و هنوز بساط عشرت و کامرانی در نپیوسته.

ادامه مطلب

نورالائمّه آورده که: پسر مسلم [بن عوسجه] بعد از قتل پدر گریه‌کنان روی به میدان نهاد، حسین گفت که: «ای جوان، بازگرد که پدرت کشته شد و اگر تو نیز به قتل رسی، مادرت ضایع مانَد». پسر خواست که برگردد و مادرش فریادکنان گفت: «ای پسر، اگر از این حرب برگردی، هرگز از تو خشنود…

ادامه مطلب

از امام باقر علیه‌السلام روایت شده: «در جنگ موته جعفر مجروح (و شهید) شد و پنجاه زخم بر بدن او بود که بیست و پنج زخم آن بر صورتش قرار داشت».

ادامه مطلب

[هنگامی که حضرت قاسم علیه‌السلام در میدان جنگ جنگید و دشمنان را به هلاکت رساند]، نزد عمویش امام حسین علیه‌السلام آمدو گفت: «عموجان، تشنگی، تشنگی، مرا با جرعه‌ای آب دریاب»! امام حسین علیه‌السلام او را صبر داده و انگشتر خود را به او داد و فرمود: «آن را در دهانت بگذار و بمک». قاسم گفت:…

ادامه مطلب

قاسم در برابر قلب لشکر آمد و عمر سعد را آواز داد که: «… ای عمر، امروز اسب خود را آب داده‌ای»؟ گفت: «آری آب داده‌ام آنگاه [بر آن] برنشسته‌ام». قاسم گفت: «ویلک یابن سعد؛ وای بر تو ای پسر سعد، دعوی مسلمانی می‌کنی، اسب را سیراب می‌داری و شهسواران میدان امامت را تشنه می‌گذاری!…

ادامه مطلب

اما چون حسین دید که قاسم به مصاف می‌رود، گفت: «ای جان عم، به پای خود به گورستان می‌روی، بدین‌گونه نتوان رفت». دست کرد و گریبانش چاک زد و هر دو سر دستارش به دو جانب رویش فروگذاشت و لباس به شکل کفن در او پوشید و تیغ خود به دست وی داده به میدانش…

ادامه مطلب

… مسلم بن عقیل و هانی بن عروه رحمهماالله، در حالی کشته و به دار آویخته شدند که در بازار قصابان وارونه آویزانشان کرده بودند و سرهای آن دو را به‌سوی یزید بن معاویه فرستادند … .

ادامه مطلب

ان‌شاءالله در این بخش نظرات علمای موافق، مخالف و توقف‌کنندگان دربارۀ عروسی حضرت قاسم علیه‌السلام نوشته می‌شود.

ادامه مطلب

روایت می‌کند عامر بن عبدالله التمیمی رضی الله عنه که در عهد رسول صلی الله علیه [و آله] و سلّم در نواحی ما ماری عظیم پیدا شد و در بیابان می‌باشید و بسی اشتران و گوسفندان را هلاک می‌کرد تا کار به‌غایت رسید که هیچ آدمی شب به صحرا نمی‌توانست رفتن.

ادامه مطلب

اما اهل‌بیت که به مدینه درآمدند، از گرد راه به روضۀ مصطفوی رسول‌الله [صلی الله علیه و آله] رفته، به آواز سوزناک از جگر چاک‌چاک نعره برکشیدند که: «وا جدّا، وا محمّدا، وا سیّدا، وا سنداه! یتیمان خاندان توییم، غریبان دودمان توییم، سوزان و گریان از غم فرزندان توییم و محنت‌کشیدگان بادیۀ هجران توییم، مظلومان…

ادامه مطلب