… [امام حسین علیه‌السلام] بر مرکب سوار شده خواست که به میدان رود، ناگاه خروش عظیم و غلغلۀ بزرگ از خیمه به سمع مبارک وی رسید، از سبب آن پرسید. گفتند: «ای سید و سرور، زمانۀ ستمگر بر ما خواری می‌کند و علی‌اصغر از تشنگی زاری می‌کند، شیر در پستان مادرش خشک شده و آن…

ادامه مطلب

راوی گوید که: چون قاسم بن حسن چهرۀ برادر خود را که گل بوستان ناز بود، به خار آن حادثۀ جان‌گداز خراشیده دید، آه از نهاد او برآمده پیش عمّ بزرگوار خود آمده، گریان و دلی از آتش حسرت بریان و گفت: «ای سیّد و امام جهان، مرا دیگر طاقت مفارقت اقربا نمانده است و…

ادامه مطلب

آورده‌اند که حرّ پسری داشت در میان لشکر کوفه که نامش علی بود، چون پدر و عمّ خود را کشته دید، بی‌طاقت شده غلام خود را گفت: «بیا تا اسبان را آب دهیم و به‌جانب امام حسین رویم» و هر دو سوار از میان لشکر عمر سعد بیرون تاخته، روی به صف لشکر امام حسین…

ادامه مطلب

آورده‌اند که حرّ پسری داشت در میان لشکر کوفه که نامش علی بود، چون پدر و عمّ خود را کشته دید، بی‌طاقت شده غلام خود را گفت: «بیا تا اسبان را آب دهیم و به‌جانب امام حسین رویم» و هر دو سوار از میان لشکر عمر سعد بیرون تاخته، روی به صف لشکر امام حسین…

ادامه مطلب

راوی گوید که [در روز عاشورا] چون صفوف قتال راست شد، از هر دو جانب چشم در میان میدان داشتند تا سبقت حرب که کند و حسین می‌فرمود که: «من از پدر خود یاد دارم که تا مخالف ابتدا به حرب نکند، متعرّض حرب او نباید شد».

ادامه مطلب

راوی گوید که [در روز عاشورا] چون صفوف قتال راست شد، از هر دو جانب چشم در میان میدان داشتند تا سبقت حرب که کند و حسین می‌فرمود که: «من از پدر خود یاد دارم که تا مخالف ابتدا به حرب نکند، متعرّض حرب او نباید شد».

ادامه مطلب

[مصنّف در متن چندین بیت شعر نقل می‌کند که ان‌شاءالله حذف و با علامت «…» مشخص می‌شود. وقتی لشکر حرّ و امام حسین علیه‌السلام در مسیر به‌هم رسیدند و صحبت‌هایی شد] پس حسین برخاست و نماز دیگر[=عصر] نیز به جماعت ادا کرد که ناگاه شترسواری در رسید و نزد حرّ آمده، مکتوب ابن‌زیاد به وی…

ادامه مطلب

آورده‌اند که صباح عیدی بود که شاهزادگان به حجرۀ سیّد عالمیان درآمدند، گفتند: «ای جدّ بزرگوار، امروز روز عید است و بزرگ‌زادگان عرب را می‌بینم که جامه‌های نو پوشیده و در تن تزیین لباس‌های رنگ‌رنگ کوشیده و ما را لباس نو نیست، روی به‌جانب تو که تاج «لَعَمْرُكَ» [الحجر: ۷۲] بر سر و خلعت «يَا…

ادامه مطلب

[مصنّف در متن چندین بیت شعر نقل می‌کند که ان‌شاءالله حذف و با علامت «…» مشخص می‌شود. طبق نقل روضة الشهدا هنگامی‌که حضرت مسلم علیه‌السلام از مدینه به کوفه می‌آمد، دو طفلانش را با خود آورده بود] اما راوی گوید که [بعد از شهادت حضرت مسلم علیه‌السلام] بعضی از غمّازان[=سخن‌چینان] پسر زیاد را گفتند که:…

ادامه مطلب

امّا پسر زیاد در طلب مسلم بود، چندانچه سعی می‌نمود پی به منزل مسلم نمی‌برد. آخر به حیله‌ای که او را روی داد، در عقب آن کار رفت و حیله آن بود که غلامی داشت «معقل»نام، و بعضی گویند نام او «روزبه» بود. آن تیره‌روز را بخواند و سه هزار درم به او داد و…

ادامه مطلب