در زهرة الریاض آورده که پنج نوبت در مدینۀ حضرت رسالت [صلی الله علیه و آله] جزع و فزعی افتاده که مردم گمان بردند که قیامت قایم شده:

ادامه مطلب

زید فرزند امام سجاد علیه‌السلام از پدرش نقل کرده که سهل بن سعد [ساعدی] گفت: به سمت بیت‌المقدس می‌رفتم که از شام گذشتم. آنجا را شهری یافتم پر آب و درخت که پرده‌ها و پارچه‌های دیبا آویخته بودند و خوشحال و شادان بودند و زنان دف و طبل می‌زدند. با خود گفتم: «شاید شامیان عیدی…

ادامه مطلب

راوی گوید که اول روز بود که سرها را به دروازه درآوردند، از بسیاری مردم که به نظاره و تماشا آمده بودند، نماز دیگر[=عصر] به کوشک[=قصر] یزید رسیدند. یزید فرموده بود که تا کوشک وی را بیاراسته بودند و پرده‌های زنبوری[۱] درآویخته و تختی از ساج و عاج موصّل گردانیده و به زر و جواهر…

ادامه مطلب

و به اسناد مشایخ مصنّف رحمه الله [کتاب «السنی فی قتل اولاد النبی صلی الله علیه و آله»] آمده است که در آن حالت که اهل‌بیت را به سرای یزید درآوردند، از فرزندان امیرالمؤمنین [حسین] بچگی چهارساله مانده بود دخترنیه و پدر را عظیم دوست داشتی و همیشه [از حال پدرش] بپرسیدی، گفتند که: «به…

ادامه مطلب

راوی گوید از آنچه در راه شد یکی آن بود که چون به حَرّان رسیدند، بر سر تلی خانۀ مردی بود یهودی که او را «یحیی حرّانی» گفتندی، به استقبال آن مردم بیرون آمد و آن سرها را نظاره می‌کرد. ناگاه چشمش بر سر حسین افتاد، دید که لب‌های او می‌جنبد، پیش‌تر رفته گوش فراداشت،…

ادامه مطلب

بعد از چند روز ابن‌زیاد تهیۀ اسباب سفر ایشان کرده، زحر بن قیس و محصن بن ثعلبه و شمر ذی‌الجوشن را با پنج هزار مرد مقرّر کرد تا سرها را با اهل‌بیت به شام برند.

ادامه مطلب

عمر سعد چون به یک فرسخی کوفه رسید، سر حسین را نزد وی آورده بودند، پس آن سر سرور را با سرهای دیگر بر سرنیزه کرده، رو به کوفه نهاد. نسا و جواری حسین در محمل‌ها نشانده می‌بردند.

ادامه مطلب

نورالائمّه آورده که [هنگام شهادت امام حسین علیه‌السلام] در آن ساعت عرش عظیم بلرزید و کرسی وسیع از جای بجنبید، آسمان خود شفق در دامن ریخت، زمین غبار حیرت بر فرق روزگار بیخت، دریاها در جوش و ماهیان در خروش آمدند، مرغان فریاد و فغان در گرفتند. فی‌الحال کبوتری سفید از هوا درآمد و در…

ادامه مطلب

[در روز عاشورا] شاهزاده می‌خواست که حمله کند که ناگاه گردی و غباری پدید آمد چنانچه هیچ‌کس را نمی‌دید. مقارن این حال شخصی مهیب با شکلی عجیب بر مرکبی غریب نشسته که سر و دستش به سر و تن اسب می‌مانست و پایش پای شیر بود، پیش حسین آمده، سلام کرد بدین عبارت: «السلامُ عَلَيكَ…

ادامه مطلب

راوی گوید که با حضرت حسین از مردان یک امام زین‌العابدین ماند و بس. او نیز بیمار بود، چون پدر را تنها دید، از خیمه بیرون دوید و نیزه‌ای برداشت، امّا از غایت ضعف پای در پی می‌کشید و از رنجوری، بدن مبارکش می‌لرزید. با چنین حالی روی به میدان نهاد و چون چشم حسین…

ادامه مطلب